Bahasa Kebangsaan: Identiti yang Perlu Dipertahankan Tanpa Kompromi

Isu penggunaan bahasa kebangsaan dalam papan tanda di Malaysia telah menjadi topik perbincangan hangat sejak kebelakangan ini, terutamanya selepas titah Sultan Selangor yang menegaskan keperluan penggunaan bahasa Melayu secara eksklusif dalam papan tanda dan iklan. Titah ini bukan sahaja bertepatan dengan Perkara 152 Perlembagaan Persekutuan, tetapi juga mengingatkan kita tentang pentingnya memelihara citra dan identiti nasional.

Namun, selepas hampir tujuh dekad merdeka, kelemahan penguatkuasaan peraturan bahasa oleh pihak berkuasa tempatan (PBT) serta sikap acuh tak acuh sesetengah pihak terhadap bahasa kebangsaan amat membimbangkan. Lebih mengecewakan, Dewan Bahasa dan Pustaka (DBP) yang bertanggungjawab memartabatkan bahasa Melayu masih terhad kuasanya untuk mengambil tindakan undang-undang terhadap mereka yang gagal mematuhi peraturan ini.

Tanggungjawab Bersama Menjunjung Bahasa Kebangsaan

Penting untuk difahami bahawa bahasa kebangsaan bukan sekadar medium komunikasi, tetapi juga jiwa, roh, dan imej negara. Melalui bahasa, identiti sesuatu bangsa dipupuk dan diserlahkan. Apabila papan tanda di Malaysia mencerminkan pelbagai bahasa asing, ia seolah-olah memberi isyarat bahawa kita gagal mengangkat martabat bahasa kita sendiri sebagai simbol negara berdaulat.

Sebagai contoh, bandar-bandar besar di dunia seperti Paris, London, dan Tokyo, walaupun terdiri daripada pelbagai kaum dan budaya, tetap memaparkan wajah kebangsaan yang jelas. Mengapa di Malaysia, kita membiarkan wajah negara ini kelihatan bercelaru dengan imej yang tidak seragam? Sikap ini mencerminkan kurangnya penghormatan kepada bahasa kebangsaan serta semangat perpaduan nasional.

Peranan Pemimpin dalam Memartabatkan Bahasa

Sikap segelintir pemimpin politik yang tidak mematuhi peraturan bahasa kebangsaan amat mengecewakan. Sebagai contoh, kritikan oleh beberapa pemimpin terhadap usaha PBT menguatkuasakan peraturan bahasa di papan tanda menunjukkan sikap anti-peraturan yang bertentangan dengan titah Sultan dan semangat Perlembagaan.

Tindakan seperti ini bukan sahaja biadap, malah mencerminkan ego yang mengabaikan tanggungjawab terhadap identiti negara. Sebagai pemimpin, mereka sepatutnya menjadi contoh dalam menjunjung bahasa kebangsaan, bukan bersikap bertentangan.

Kepentingan Segera Pindaan Akta DBP

Pindaan Akta DBP untuk memberi kuasa penguatkuasaan kepada institusi ini perlu dilaksanakan dengan segera. Tanpa kuasa undang-undang, DBP hanya mampu menasihati, sedangkan banyak pihak terus mengabaikan tanggungjawab mereka terhadap bahasa kebangsaan.

Selain itu, usaha untuk mengintegrasikan tulisan jawi sebagai sebahagian daripada papan tanda juga wajar diberi perhatian. Tulisan jawi merupakan warisan budaya yang mampu menguatkan lagi identiti bahasa Melayu.

Menghormati Bahasa Kebangsaan: Tanda Kesyukuran

Sebagai rakyat Malaysia, kita harus bersyukur tinggal di negara yang kaya dengan budaya dan sejarah. Menjunjung bahasa kebangsaan adalah tanda hormat kepada warisan ini dan lambang kesatuan kita sebagai sebuah negara.

Tidak ada kompromi dalam mempertahankan bahasa kebangsaan. Ia bukan sekadar peraturan, tetapi tanggungjawab moral setiap rakyat tanpa mengira bangsa dan agama. Bersama-sama, kita harus memastikan bahasa Melayu terus menjadi wajah Malaysia yang jelas, terang, dan berdaulat.

“Bahasa Jiwa Bangsa” bukan sekadar slogan, tetapi komitmen yang wajib kita junjung demi kelangsungan identiti dan martabat negara tercinta.