Ketua Menteri Sarawak Yang Berkhidmat Paling Lama Dan Bekas Gabenor Meninggal Dunia Pada Usia 87

Bekas Gabenor Tun Pehin Sri Abdul Taib Mahmud, yang berkhidmat sebagai Ketua Menteri Sarawak selama lebih dari tiga dekad, telah meninggal dunia pada usia 87 tahun pagi ini pada jam 4.28 pagi di sebuah hospital swasta di Kuala Lumpur.

Menurut Menteri Pelancongan, Industri Kreatif, dan Seni Persembahan Dato Sri Abdul Karim Rahman Hamzah, satu upacara pengebumian negeri akan diadakan baginya di Kompleks Dewan Undangan Negeri Sarawak yang baru.

Dikenali sebagai ‘bapa moden Sarawak’, Taib meninggalkan kesan yang tidak dapat dilupakan dalam sejarah dan pembangunan Negeri ini. Kepimpinannya telah mengubah Sarawak dari sebuah wilayah pedalaman yang sederhana pada tahun 1960-an menjadi sebahagian Malaysia yang progresif dan bertenaga pada hari ini.

Dilahirkan dalam keluarga aristokrat di Miri pada 21 Mei 1936, perjalanan Taib adalah satu yang penuh ketabahan dan dedikasi. Berpendidikan di Sekolah St. Joseph di Miri dan kemudian di Sekolah Menengah St. Joseph di Kuching, beliau meneruskan pengajian undang-undang di Universiti Adelaide, Australia, di bawah biasiswa berprestij Colombo Plan. Beliau kemudian mengambil pengajian separuh masa di Harvard pada tahun 1964.

Beliau berkahwin dengan allahyarhamah Puan Sri Datuk Patinggi Laila Taib, seorang Muslim Poland keturunan Tatar Lipka, pada tahun 1959. Bersama-sama, mereka dianugerahkan dengan empat orang anak: Jamilah Taib Murray, Datuk Seri Mahmud Abu Bekir Taib, Dato Sri Sulaiman Abdul Rahman Taib, dan Datuk Hanifah Hajar Taib. Pada tahun 2009, Laila meninggal dunia akibat kanser. Pada tahun 2010, Taib berkahwin dengan Toh Puan Raghad Kurdi Taib.

Kembali ke Sarawak pada tahun 1960, Taib terlibat dalam pentas politik Sarawak sejak pembentukan Malaysia pada tahun 1963, satu keterlibatan yang berlangsung hingga kematiannya.

Beliau merupakan lelaki termuda yang pernah diangkat sebagai menteri negeri pada usia 27 tahun dalam sejarah politik Sarawak. Tempoh pentadbirannya sebagai Ketua Menteri dari tahun 1981 hingga 2014 bermula dari usia 45 tahun, merupakan tempoh terpanjang di Malaysia, manakala tempoh 38 tahunnya sebagai Ahli Parlimen mengukuhkan kesan beliau dalam sejarah politik negara.

Satu kehidupan yang didedikasikan kepada perkhidmatan dan pembangunan

Di bawah bimbingannya, Sarawak menyaksikan era kemajuan yang belum pernah terjadi sebelumnya. Awalnya bergelut dengan kemiskinan, kekurangan infrastruktur, dan ketidakstabilan politik dengan pelbagai kumpulan etnik dan parti politik, kepimpinan Taib membawa tentang transformasi radikal ke wilayah ini.

Pertama kali pulang ke Sarawak pada tahun 1960, Taib bekerja di Dewan Mahkamah dari tahun 1962 hingga 1963. Tugas pertamanya sebagai sebahagian daripada eksekutif datang apabila beliau dilantik sebagai Menteri Komunikasi dan Kerja dalam Kabinet Ketua Menteri Sarawak pertama, Tan Sri Datuk Amar Stephen Kalong Ningkan.

Selama 50 tahun seterusnya, beliau mendedikasikan dan mengabdikan hidupnya kepada pembangunan dan kesejahteraan negara dan negeri Sarawak. Beliau berkhidmat sebagai menteri persekutuan dalam pelbagai kementerian selama 13 tahun sejak 1968, termasuk Menteri Perancangan Am dan Penyelidikan Sosio-Ekonomi, Menteri Industri Utama, Menteri Pertahanan, dan pada akhirnya, Menteri Wilayah Persekutuan.

Seterusnya, pada 26 Mac 1981, beliau dilantik sebagai Ketua Menteri Sarawak yang keempat dan berkhidmat selama 33 tahun, membimbing Sarawak melalui era pembangunan yang tiada tandingannya.

Pada intinya dalam falsafah kepimpinan Taib adalah pengenalan ‘Politik Pembangunan’, satu dasar yang berakar pada prinsip-prinsip COME perubahan, peluang, mobiliti, dan kesamarataan bagi semua rakyat Sarawak.

Dasar inovatif ini membawa kepada era baru, di mana kemajuan ekonomi melampaui pergolakan politik. Fokusnya kepada pertumbuhan ekonomi, pembangunan luar bandar, dan pembaikan infrastruktur membentuk sebuah naratif baru bagi masa depan Sarawak.

Sarawak, keluar dari cengkaman kolonialisme British, adalah sebuah bandar ekonomi yang tertinggal. Jalan raya terpanjangnya pada masa itu hanya terdiri daripada lebihan tanah yang mengarah keluar dari Kuching. Ibu negeri itu tidak mempunyai hotel yang bernilai untuk disebutkan.

Pada masa itu, kadar kemiskinan meningkat melebihi 70 peratus, dan pendapatan negara Sarawak tidak dapat menampung sebuah bandar kecil hanya untuk seminggu sahaja. Sekolah-sekolah terbiar, dan kanak-kanak menghadiri sekolah tanpa kasut. Dengan kira-kira 5,000 kampung dan rumah panjang tersebar di seluruh negeri, kekurangan infrastruktur menyebabkan cabaran yang besar dalam membangunkan Sarawak. Walaupun lebih dari satu abad di bawah pemerintahan Brooke dan British, wilayah itu tetap terbelakang.

Walau bagaimanapun, dengan Taib mengambil alih tanggungjawab sebagai Ketua Menteri Sarawak, transformasi yang signifikan terbentuk dan Sarawak mengalami perubahan radikal.