Menilai Prestasi Pemimpin Politik Melayu Sejak 2016: Adakah Mereka Memperjuangkan Kepentingan Melayu?

Laporan yang diterbitkan oleh Hwok-Aun Lee dan Muhammed Abdul Khalid pada 2016 mendapati bahawa graduan Melayu menghadapi diskriminasi dalam pasaran buruh Malaysia, terutamanya dalam sektor swasta yang didominasi oleh syarikat milik bukan Melayu. Kajian ini menunjukkan bahawa walaupun graduan Melayu dan Cina mempunyai kelayakan akademik yang setanding, nisbah panggilan temuduga lebih memihak kepada graduan Cina pada kadar 5.3:1 . Persoalannya, apakah tindakan yang telah diambil oleh pemimpin politik Melayu sejak laporan ini diterbitkan?

1. Retorik Tanpa Penyelesaian Konkret

Sejak 2016, pemimpin politik Melayu dari pelbagai parti sering menjadikan isu pengangguran graduan Melayu dan diskriminasi sebagai bahan kempen politik. Namun, tindakan yang diambil lebih bersifat retorik berbanding penyelesaian konkrit. Isu penguasaan syarikat bukan Melayu dalam sektor swasta sering dibangkitkan dalam ceramah politik, tetapi tidak ada strategi yang benar-benar mampu mengubah struktur pasaran buruh yang sedia ada.

2. Program Latihan dan Pendidikan: Adakah Cukup?

Kerajaan telah memperkenalkan beberapa inisiatif seperti peningkatan program TVET (Technical and Vocational Education and Training) dan usaha untuk memperkasakan graduan Melayu dengan kemahiran baharu. Namun, cabaran utama ialah sejauh mana majikan swasta bersedia untuk menerima graduan Melayu walaupun mereka memiliki kemahiran yang setanding dengan graduan lain. Kajian 2016 menunjukkan bahawa faktor diskriminasi lebih berpunca daripada sikap majikan dan bukan semata-mata kekurangan kemahiran .

3. Polisi Ekonomi dan GLC: Ke Arah Mana?

Syarikat Berkaitan Kerajaan (GLC) sepatutnya menjadi alat untuk memperkasakan ekonomi Melayu dan memberi peluang kepada graduan Melayu. Namun, laporan ini mendapati bahawa walaupun syarikat yang dikawal oleh orang Melayu wujud, mereka juga kurang memberi peluang kepada graduan Melayu jika dibandingkan dengan syarikat milik bukan Melayu . Ini menimbulkan persoalan sama ada GLC benar-benar berfungsi untuk kepentingan Melayu atau lebih kepada kepentingan individu yang berkuasa dalam organisasi tersebut.

4. Penguasaan Bahasa Cina: Perlu atau Strategi Halus Diskriminasi?

Salah satu faktor utama yang menyumbang kepada diskriminasi ialah keperluan untuk fasih dalam bahasa Cina bagi mendapatkan pekerjaan di syarikat swasta. Walaupun keperluan bahasa boleh diterima bagi jawatan tertentu, ia sering digunakan sebagai alasan untuk menolak permohonan dari graduan Melayu. Pemimpin politik Melayu gagal menangani isu ini dengan tegas, dan sehingga kini, tidak ada dasar yang mengawal keperluan bahasa dalam syarat pengambilan pekerja di sektor swasta.

5. Bumiputera dalam Sektor Swasta: Masih Dianaktirikan?

Laporan ini menegaskan bahawa dasar afirmatif yang memberi kelebihan kepada Bumiputera dalam sektor awam tidak membawa kesan positif kepada mereka dalam sektor swasta. Sebaliknya, ia hanya mengukuhkan jurang antara sektor awam dan swasta, menyebabkan Melayu lebih bergantung kepada sektor kerajaan untuk pekerjaan .

Masa Depan: Memilih Pemimpin yang Berani Bertindak

Dalam menghadapi PRU akan datang, orang Melayu harus menilai pemimpin berdasarkan keberkesanan tindakan mereka dalam memperjuangkan kepentingan Melayu. Pemimpin yang hanya menggunakan isu diskriminasi sebagai modal politik tanpa tindakan konkrit harus diketepikan. Kita memerlukan pemimpin yang:

• Berani menggubal dasar yang mengawal keperluan bahasa dalam pengambilan pekerja di sektor swasta.

• Menggerakkan inisiatif ekonomi yang memastikan Melayu mempunyai pegangan lebih besar dalam sektor swasta.

• Memastikan GLC benar-benar berfungsi untuk kepentingan Melayu dan bukan sebagai alat politik individu.

Kesimpulannya, laporan 2016 ini mendedahkan realiti yang masih belum berubah secara signifikan. Melayu tidak boleh sekadar berharap kepada pemimpin yang hanya pandai bercakap tetapi gagal bertindak. Pemilihan pemimpin yang benar-benar mampu memperjuangkan hak dan masa depan Melayu perlu menjadi keutamaan dalam menentukan hala tuju negara.