Ada satu kenyataan sejarah yang tidak boleh dipadam walau sejauh mana kita cuba menafikannya:
Bahasa Melayu ialah antara bahasa tertua rantau ini yang pernah mengemudi tamadun, perdagangan, undang-undang dan pelayaran sebelum era Masihi.
Bahasa inilah yang menyatukan pelayar Nusantara.
Bahasa inilah yang menjadi lingua franca dari Champa hingga Afrika Timur.
Bahasa inilah yang menulis undang-undang Melaka, Hikayat Hang Tuah, kitab tasawuf Hamzah Fansuri, serta syair-syair pelayaran yang memandu kapal di lautan luas.
Namun hari ini, bahasa yang pernah berdiri setinggi itu seakan-akan hilang roh.
Ia lemah bukan kerana tidak mampu tetapi kerana bangsanya sendiri meragui maruah bahasanya.
Bahasa Melayu dalam Perlembagaan: Janji Yang Kita Khianati
Perkara 152 Perlembagaan Persekutuan menegaskan:
“Bahasa kebangsaan ialah Bahasa Melayu.”
Bahasa lain boleh dipelajari, diajar, digunakan tetapi tidak untuk maksud rasmi.
Namun selepas 70 tahun merdeka, peruntukan ini tidak dihormati sepenuhnya.
Apa yang berlaku hari ini bukan sahaja penyimpangan, tetapi satu penghakisan sistematik terhadap identiti negara.
70 Tahun Kemerdekaan: Luka-Luka Yang Melemahkan Bahasa Melayu
Di bawah ialah 12 realiti pahit yang menjadi punca kejatuhan martabat bahasa Melayu:
1. Bahasa Melayu gagal menjadi bahasa penghantar ilmu sepenuhnya
Walaupun Penyata Razak menetapkan transisi 10 tahun, sebahagian institusi pendidikan masih menggunakan bahasa asing sebagai bahasa utama penyampaian ilmu.
2. Nama rasmi “Bahasa Melayu” digantikan dengan istilah salah “Bahasa Malaysia”
Istilah ini bertentangan dengan Perlembagaan dan memadam identiti sejarah bahasa.
3. Tulisan Jawi ditolak malah dianggap ancaman
Tulisan asal bahasa Melayu ini disisihkan, khususnya dalam sekolah vernakular, walaupun hanya diminta diajar pada tahap asas.
4. Bahasa Inggeris bermaharajalela dalam majlis rasmi kerajaan
Di Parlimen, mesyuarat menteri, jabatan kerajaan dan universiti sering kali bahasa Melayu tidak diberi keutamaan.
5. Mahkamah masih selesa dengan bahasa Inggeris
Penggunaan bahasa Melayu bergantung kepada ketua hakim semasa, bukan dasar yang konsisten.
6. Teks sahih Perlembagaan versi Melayu belum diguna secara rasmi
Walaupun telah diperkenan oleh Agong, rujukan rasmi masih versi Inggeris.
7. Sekolah antarabangsa membentuk generasi yang terputus daripada jati diri bahasa
Penswastaan budaya ini menyebabkan anak bangsa tidak lagi merasakan bahasa Melayu sebagai bahasa ilmu dan maruah.
8. Penamaan bandar, kondo, pusat beli-belah dipenuhi nama asing
Bahasa kita tidak lagi menjadi bahasa ruang, wajah dan identiti negara.
9. PPSMI dimansuhkan, muncul kembali sebagai DLP
Dual-Language Programme ialah pengulangan tragedi PPSMI dalam bentuk yang lebih terselindung.
10. DBP tidak mempunyai kuasa menguatkuasa
Setelah 70 tahun, DBP hanya menasihati tanpa kuasa undang-undang untuk membetulkan penghinaan terhadap bahasa Melayu.
11. Kelonggaran undang-undang terhadap penggunaan bahasa Inggeris terlalu luas
Peruntukan khas sering disalahgunakan sehingga melemahkan kedudukan bahasa Melayu.
12. Keputusan mahkamah terhadap sekolah vernakular menghakis lagi bahasa kebangsaan
Walaupun pembiayaan datang dari kerajaan, sekolah tersebut dianggap bukan badan awam dan dibenarkan kekal menggunakan bahasa pengantar bukan Melayu.
Usul Pemerkasaan Bahasa Melayu: 12 Tindakan Strategik
Berikut ialah cadangan tindakan tegas untuk mengembalikan maruah bahasa Melayu sebagai bahasa negara berdaulat:
1. Bahasa Melayu wajib sebagai bahasa penghantar ilmu di semua institusi pendidikan.
2. Istilah rasmi ialah “Bahasa Melayu” haram penggunaan istilah lain.
3. Wajib ajar Jawi dan wajibkan paparan Jawi pada papan tanda rasmi.
4. Haramkan penggunaan bahasa Inggeris dalam semua acara rasmi kerajaan & swasta.
5. Bahasa Melayu diwajibkan dalam semua peringkat mahkamah.
6. Isytiharkan segera versi sahih Perlembagaan dalam bahasa Melayu.
7. Hadkan sekolah antarabangsa untuk anak diplomat & warga asing sahaja.
8. Laksana gerakan nasional “Aku Anak Malaysia, Cinta Bahasa Negara”.
9. Mansuhkan DLP serta-merta.
10. Perkasa DBP dengan kuasa penguatkuasaan dan kuasa bisnes.
11. Gugurkan semua klausa yang membolehkan bahasa lain digunakan untuk urusan rasmi.
12. Hentikan pembiayaan sekolah vernakular jika tidak mematuhi dasar bahasa kebangsaan.
Bahasa Adalah Takhta Maruah Sebuah Bangsa
Bangsa yang maju ialah bangsa yang percaya pada bahasanya.
Perancis mempertahan bahasa Perancis.
Jepun mempertahan bahasa Jepun.
Turkiye mempertahan bahasa Turki.
China mempertahan Mandarin.
Korea menobatkan Hangul sebagai simbol kebangkitan negara.
Hanya Malaysia yang masih tidak yakin dengan bahasa yang membesarkan tamadunnya.
Kita bukan bangsa kecil.
Bahasa kita bukan bahasa picisan.
Bahasa ini pernah memerintah lautan dan menghasilkan ribuan karya besar.
Jika hari ini ia dipinggirkan, itu bukan kerana ia lemah
tetapi kerana kita sendiri tidak lagi berbangga dengannya.
Penutup
Bahasa Melayu tidak menuntut banyak.
Ia hanya mahu kembali ke tempat yang pernah didudukinya:
Bahasa ilmu, bahasa rasmi, bahasa maruah, bahasa negara.
Bahasa Melayu telah mengemudi pelayaran tamadun.
Kini tiba masanya kita menjadi nakhoda untuk mengemudi kembali bahasanya.
Kerana tanpa bahasa, hilanglah bangsa, tanpa jati diri, hilanglah arah sebuah negara.
Saya setuju 100% ulasan anda. Za’aba pernah menyatakan bahawa bangsa yg melupakan bahasa dan sejarahnya, lambat laun akan kehilangan jati dirinya.