Faktor Nilai dalam Kebangkitan Bangsa

Petikan dari blog Tan Sri Sanusi Junid

Dalam menelusuri sejarah perjuangan bangsa Melayu, satu persoalan besar sering berlegar dalam minda kita: Mengapa dalam sebuah negara di mana institusi diraja, kepimpinan politik, pentadbiran kerajaan, dan pasukan keselamatan dikuasai oleh bangsa Melayu, kita masih melihat kegelisahan dan ketinggalan yang membelenggu masyarakat kita?

Pendidikan: Jalan Penyelesaian atau Perangkap?

Sejak merdeka, kita sering berpegang kepada kepercayaan bahawa kelemahan dalam pendidikan adalah punca utama kemunduran Melayu. Justeru, pelbagai usaha telah dijalankan untuk memperbaiki tahap pendidikan, termasuk penubuhan institusi pengajian tinggi, pemberian biasiswa, dan dasar kuota untuk memastikan penyertaan anak-anak Melayu dalam sistem pendidikan tinggi.

Namun, pengalaman lalu mengajar kita bahawa pendidikan sahaja tidak menjamin kejayaan Melayu. Di peringkat awal, ramai pelajar Melayu gagal dalam sistem universiti tempatan, sementara yang dihantar ke luar negara, walaupun dianggap kurang cemerlang, berjaya mencapai kejayaan gemilang. Ini menimbulkan persoalan tentang keberkesanan sistem pendidikan kita dan faktor nilai yang membentuk karakter serta daya tahan pelajar Melayu dalam menghadapi cabaran akademik dan kehidupan.

Cabaran dan Realiti Baharu

Kini, Melayu bukan lagi ketinggalan dari sudut jumlah graduan. Kita telah melihat peningkatan mendadak dalam bilangan profesional Melayu di pelbagai bidang. Namun, apakah ini membawa kepada kemajuan sebenar bangsa? Statistik kejayaan akademik tidak seiring dengan pengukuhan moral dan keutuhan nilai dalam masyarakat kita. Kita berhadapan dengan fenomena baharu:

1. Rasuah semakin sofistikated – Tidak lagi sekadar mencuri ayam, tetapi merompak harta negara dengan kepintaran yang licik.
2. Penyelewengan kuasa – Apabila individu yang berilmu menggunakan kedudukannya untuk kepentingan peribadi.
3. Salah guna autoriti – Keputusan politik dibuat bukan atas dasar nilai dan keadilan, tetapi demi kepentingan kelompok tertentu.
4. Penipuan dan manipulasi – Ilmu yang sepatutnya digunakan untuk kebaikan dijadikan senjata untuk mengaburi mata rakyat.
5. Kecelaruan identiti dan pegangan agama – Fahaman liberalisme, pluralisme, dan LGBT semakin berakar di bawah kepimpinan golongan berpendidikan.

Politik dan Ekonomi: Di Mana Silapnya?

Dalam dunia perniagaan, kita melihat orang Melayu lebih banyak berpolitik daripada berfokus kepada pembangunan ekonomi. Sebaliknya, dalam politik, mereka lebih banyak berurus niaga daripada memperjuangkan kepentingan rakyat. Keadaan ini menyebabkan Melayu terus terpinggir dalam persaingan global, bukan kerana kurangnya peluang, tetapi kerana hilangnya hala tuju dan nilai yang membentuk jati diri mereka.

Kembali kepada Akar Nilai

Kebangkitan bangsa Melayu tidak boleh bergantung hanya pada pendidikan formal atau kuasa politik semata-mata. Kita perlu kembali kepada nilai-nilai asas yang membentuk jatidiri Melayu:

• Kejujuran dan integriti dalam pentadbiran dan perniagaan.
• Kepimpinan berasaskan amanah dan tanggungjawab, bukan kepentingan peribadi.
• Kesedaran moral dan spiritual dalam membentuk karakter individu dan masyarakat.
• Budaya kerja keras dan daya saing, bukan sekadar bergantung kepada bantuan kerajaan.

Sebagai kesimpulan, kita perlu bertanya semula: Apakah bertambahnya bilangan profesional dan individu berpendidikan dalam kalangan Melayu benar-benar membawa keuntungan kepada bangsa ini? Atau adakah kita telah mengabaikan faktor nilai yang sepatutnya menjadi asas kepada kebangkitan sebenar bangsa Melayu?