RUU Pembaharuan Semula Bandar dan Perkara 153: Melindungi Hak Melayu di Bandar

Kerajaan di bawah pimpinan Perdana Menteri Datuk Seri Anwar Ibrahim telah memperkenalkan Rang Undang-Undang Pembaharuan Semula Bandar (RUU PSB) dengan objektif utama untuk melindungi hak pemilik asal kediaman, khususnya orang Melayu dan Bumiputera, dalam sebarang projek pembaharuan bandar. Dengan prinsip utama yang menekankan keadilan dan keterlibatan pemilik dalam perundingan sebelum sesuatu projek dijalankan, RUU ini berpotensi memastikan bahawa orang Melayu tidak terpinggir daripada arus pembangunan bandar.

Namun, bagi memastikan hak keistimewaan orang Melayu terus terpelihara, integrasi Perkara 153 dalam pelaksanaan RUU PSB perlu diberi perhatian. Perkara 153 dalam Perlembagaan Malaysia memperuntukkan kedudukan istimewa orang Melayu dan Bumiputera, terutamanya dalam soal pemilikan hartanah dan peluang ekonomi. Sekiranya prinsip ini diterapkan dalam RUU PSB, ia boleh menjamin kestabilan komuniti Melayu di bandar yang semakin terancam akibat pembangunan yang pesat.

1. Jaminan Hak Pemilikan Semula

RUU PSB menetapkan bahawa pemilik asal perlu diberi peluang untuk kembali menetap di kawasan yang diperbaharui. Namun, bagi memastikan orang Melayu tidak kehilangan hak mereka, perlunya peruntukan khas yang mewajibkan pemaju menawarkan unit yang telah diperbaharui kepada pemilik asal Melayu pada harga yang mampu milik. Dengan ini, mereka tidak terpaksa berpindah ke kawasan lain akibat peningkatan kos pemilikan hartanah di bandar.

2. Polisi Kuota Pemilikan Bumiputera dalam Pembangunan Semula

Sebagaimana yang diamalkan dalam dasar perumahan negara, RUU PSB perlu memastikan bahawa projek pembangunan semula mengekalkan atau meningkatkan kuota pemilikan Bumiputera. Ini boleh dilakukan melalui keutamaan kepada pemilik asal Bumiputera untuk membeli unit baharu sebelum unit dibuka kepada pasaran bebas. Selain itu, satu mekanisme kawalan perlu diwujudkan bagi memastikan unit Bumiputera ini tidak mudah dijual kepada bukan Bumiputera dalam tempoh tertentu selepas pembangunan selesai.

3. Skim Pembiayaan dan Insentif Khas

Pembangunan semula bandar sering kali menyebabkan kenaikan harga hartanah, menyukarkan pemilik asal Bumiputera untuk kembali menetap. Oleh itu, skim pembiayaan khas seperti pinjaman mudah atau geran kerajaan perlu diwujudkan bagi membantu Bumiputera mendapatkan kembali hartanah mereka. Agensi seperti MARA, PNB, dan SPNB boleh berperanan dalam menyediakan dana khas untuk tujuan ini.

4. Penyediaan Rumah Mampu Milik Berkualiti

Bagi mengatasi isu harga rumah yang tinggi selepas pembangunan semula, RUU PSB perlu menetapkan bahawa sebahagian unit dalam pembangunan baharu diperuntukkan sebagai rumah mampu milik untuk Bumiputera. Langkah ini penting untuk memastikan orang Melayu dari pelbagai latar belakang ekonomi masih mampu memiliki kediaman di bandar tanpa perlu berpindah ke kawasan pinggiran.

5. Penyewaan Berpatutan untuk Golongan Miskin Bandar

Tidak semua penduduk asal mampu memiliki rumah selepas pembangunan semula. Oleh itu, satu skim penyewaan khas dengan kadar berpatutan perlu disediakan bagi membantu golongan Melayu berpendapatan rendah. Selain itu, kerajaan boleh mewajibkan pemaju menyediakan rumah transit dengan bayaran sewa minimum sehingga pemilik asal dapat kembali ke kawasan yang diperbaharui.

Kesimpulan

RUU PSB merupakan satu langkah yang baik dalam menyelesaikan isu ketidakseimbangan pemilikan hartanah di bandar yang sering mengorbankan penduduk asal, terutamanya orang Melayu dan Bumiputera. Namun, bagi memastikan matlamat ini benar-benar dicapai, integrasi prinsip Perkara 153 dalam pelaksanaan RUU ini amat diperlukan.

Perkara 153 bukan sekadar satu peruntukan undang-undang, tetapi merupakan benteng kepada kesinambungan ekonomi dan sosial orang Melayu di bandar. Dengan adanya jaminan pemilikan semula, kuota pemilikan Bumiputera, skim pembiayaan khas, penyediaan rumah mampu milik, serta skim penyewaan yang adil, RUU PSB boleh menjadi satu mekanisme yang benar-benar menjamin kesejahteraan rakyat tanpa mengorbankan hak istimewa Melayu yang termaktub dalam Perlembagaan Malaysia.

Dengan langkah yang betul dan pelaksanaan yang telus, pembangunan bandar boleh dilakukan secara inklusif tanpa mengetepikan komuniti Melayu dan Bumiputera yang selama ini menjadi nadi kepada ekonomi dan budaya bandar di Malaysia.